Het is eigenlijk best vreemd als je er even bij stilstaat. Hoe vaak hoor je iemand zeggen dat hij “er maar mee moet leren leven”? Een stijve nek, vermoeide ogen, een zeurende rug, of gewoon dat vage gevoel dat je lichaam niet helemaal meewerkt. En toch gaan we door. Want ja, druk. Want ja, het hoort er blijkbaar bij. Maar klopt dat eigenlijk wel?
Ik betrap mezelf er ook op. Dan zit ik al uren scheef achter mijn laptop en pas als ik opsta en mijn rug protesteert, denk ik pas: oh ja… misschien had ik dit kunnen voorkomen. Herkenbaar?
Kleine signalen die we vaak negeren
In eerste instantie zijn het vaak kleine dingen. Een lichte spanning in je schouders, een krampje in je voet, of een geïrriteerde huidplek die steeds terugkomt. Toch schuiven we dat soort signalen snel aan de kant. Want het is niet ernstig. Nog niet.
Daarbij denken we vaak dat ongemak pas aandacht verdient als het echt pijn doet. Terwijl je lichaam meestal al veel eerder iets probeert te zeggen. Bijvoorbeeld:
- Een zeurende onderrug na een lange werkdag
- Hoofdpijn die telkens in de middag terugkomt
- Vermoeide ogen na schermgebruik
- Slecht slapen zonder duidelijke reden
Toch zeggen we dan vaak tegen onszelf dat het wel overgaat. En meestal gaat het ook wel… maar het komt net zo makkelijk weer terug.
Waarom we ongemak normaal zijn gaan vinden
Eerlijk is eerlijk, we leven in een tempo waarin stilstaan bijna ongemakkelijk voelt. Daardoor schuiven we klachten vaak voor ons uit. Want aanpassen kost moeite. En soms ook geld. Dus blijven we doen wat we deden.
Daarnaast speelt gewenning een grote rol. Je raakt gewend aan hoe iets voelt, ook als dat eigenlijk niet prettig is. Daardoor valt het minder op. Totdat iemand je erop wijst, of totdat het erger wordt.
Ik had dat bijvoorbeeld met mijn schoenen. Jarenlang liep ik op paren die er leuk uitzagen, maar eigenlijk net niet goed zaten. Pas toen ik een keer overstapte op een model dat wél goed aansloot, voelde ik het verschil pas echt. Ineens liep ik zonder dat constante zeurende gevoel. Grappig genoeg waren dat de Nike Air Max 1 die het verschil maakte.
Het zit vaak in simpele aanpassingen
Wat me vooral opvalt, is dat de oplossing zelden ingewikkeld is. Het zijn juist de kleine aanpassingen die het verschil maken. Alleen denken we vaak te groot. We verwachten een drastische verandering, terwijl het vaak begint met iets kleins.
Denk bijvoorbeeld aan:
- Je scherm iets hoger zetten zodat je nek rechter blijft
- Regelmatig even opstaan en bewegen
- Een stoel die je rug beter ondersteunt
- Vaker pauzes nemen zonder scherm
Daarnaast merk je dat bewustwording al veel doet. Zodra je doorhebt waar het vandaan komt, ga je automatisch anders kijken naar je gewoontes.
Wanneer ongemak een gewoonte wordt
Toch gebeurt er iets geks als ongemak te lang blijft. Het wordt een soort achtergrondruis. Je merkt het wel, maar je reageert er niet meer op. En dat is precies het moment waarop het lastig wordt.
Want hoe doorbreek je iets wat normaal voelt?
Ik merkte dat toen ik steeds vaker last kreeg van vermoeide voeten. Niet extreem, maar wel constant aanwezig. Ik dacht eerst dat het gewoon bij mijn dag hoorde. Veel lopen, dus ja… logisch toch? Totdat ik eens kritisch ging kijken naar wat ik droeg en hoe ik liep.
Een paar weken later liep ik op een ander paar, in mijn geval de New Balance 9060 en ineens voelde het anders. Minder druk, meer ondersteuning. Het was niet magisch opgelost, maar het verschil was duidelijk. En vooral confronterend. Want blijkbaar had ik het al die tijd gewoon geaccepteerd.
Bewust kiezen in plaats van wennen
Wat helpt, is jezelf af en toe even stilzetten. Letterlijk. Even checken hoe je zit, hoe je loopt, hoe je je voelt. Niet pas als het misgaat, maar juist daarvoor.
Daarbij helpt het om jezelf vragen te stellen zoals:
- Voelt dit eigenlijk comfortabel?
- Doe ik dit uit gewoonte of omdat het goed werkt?
- Kan dit makkelijker of prettiger?
Want vaak is het antwoord verrassend simpel. Alleen nemen we die stap niet altijd.
Bovendien merk je dat kleine verbeteringen zich opstapelen. Een betere houding hier, een kleine aanpassing daar. En ineens voelt je dag net iets lichter.
Wat je vandaag al anders kunt doen
Je hoeft echt niet alles om te gooien. Sterker nog, dat werkt meestal averechts. Begin klein. Kies één ding waar je vandaag op let. Misschien is dat je houding, misschien je werkplek, of gewoon hoe vaak je pauze neemt.
Want uiteindelijk zit het verschil in aandacht. Niet in perfectie.
En als je er eerlijk naar kijkt, hoeveel ongemakken in jouw dagelijks leven heb je eigenlijk geaccepteerd terwijl ze misschien best makkelijk te voorkomen zijn?
Misschien is het tijd om daar eens anders naar te kijken, stap voor stap, zonder druk maar wel met aandacht voor wat beter kan: je houding aanpassen, vaker bewegen, bewuster kiezen wat je draagt en vooral luisteren naar wat je lichaam al lang probeert te vertellen.
